Στο χιονισμένο χωριό μιας Γαλλικής επαρχίας ο Σέργιος σώζεται απ' τον αλτρουϊστή φθισικό φίλο του Φρανσουά, με μοναδικό σκοπό την υποταγή στις αρχές της φιλίας και της ανιδιοτελούς προσφοράς προς τους άλλους. Μια εκπληκτική ερμηνεία από τον Ζαν-Κλωντ Μπριαλύ στο ρόλο του επαναπατρισμένου νεαρού στο χωριό των πρώτων του χρόνων. Μια υπέρτατη δημιουργία που κατατάσσεται σαν η πρώτη ταινία της nouvelle vague (1958) —από τον εκλιπόντα πλέον σκηνοθέτη Claude Chabrol και σύζυγο της Stephane Audran.
Διδικτυακός τόπος ταινίας

Le beau Serge από Leboc

Αυτές οι ατέλειωτες ουρές - στις εφορίες, στη ΔΕΗ, άνθρωποι στη σειρά με το χαρτί στο χέρι - να πληρώσουν ή να παραδώσουν τις πινακίδες, να πληρώσουν το χαράτσι ή μόνο την αξία του ρεύματος με κίνδυνο να τους το κόψουν. Δεν είναι ότι δεν συμμορφώνονται στις επιταγές ενός άδικου, απρόσωπου, ανάλγητου κράτους τόσο, όσο ότι δεν έχουν!

Που να βρει κανείς τόσα χρήματα; Εδώ το κόστος ζωής είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, τα χρήματα όχι μόνο δεν περισσεύουν για πληρωμές των πάσης φύσεως χαρατσιών αλλά δεν φθάνουν για τα απαραίτητα - κι ας λένε για διπλά και τρίδυπλα αυτοκίνητα, σπίτια, κινητά. Από πότε το τηλέφωνο ή το σπίτι ή το κινητό έγινε είδος πολυτελείας;

Στην Ευρώπη του 2012 είμαστε που αυτές οι ανέσεις, οι τεχνολογικές επιτεύξεις έχουν γίνει στοιχείο εκ των ουκ άνευ μιας άνετης αξιοπρεπούς διαβίωσης. Είναι ένδειξη πολυτέλειας μια απλή εργαζόμενη ας πούμε θυρωρός σε πολυκατοικία να έχει ένα σπίτι να βάλει το κεφάλι της κάτω κι ένα τηλέφωνο να μιλάει με όσους τη χρειάζονται στο θυρωρείο;

Είναι ένδειξη πλουτισμού αν έχει κρατήσει το πατρικό της σπίτι στο χωριό να πηγαίνει με την οικογένεια της λίγες μέρες διακοπές το καλοκαίρι; Κάποια παρεξήγηση έχει γίνει απ' τους ιθύνοντες νόες:
Παίρνουν την ελάχιστη κατανάλωση για δείγμα ευμάρειας χωρίς να αναρωτιούνται σε τι υποχρεώσεις έχει να ανταπεξέλθει ο φορολογούμενος έτσι κι αλλιώς πολίτης και τον κατατάσσουν στη κατηγορία των εχόντων - ένας κι αυτός που πρέπει να πληρώσει για τις ατασθαλίες και τις "ρεμούλες" των ίδιων και των συναυτών.

Πηγή εικόνας

Ξένοι μες τη νύχτα... ανταλάσσοντας ματιές

αναρωτιόμασταν ποια θα ήταν η τύχη μας
—θα βρίσκαμε την αγάπη πριν η νύχτα τελειώσει;

Κάτι στη ματιά σου ήταν τόσο προτρεπτικό,
Κάτι στο χαμόγελο σου ήταν τόσο οικείο
που στην καρδά μου μίλησε από τη στιγμή που σε είδα
λέγοντας μου πως θα 'πρεπε για πάντα να είμαστε μαζί.

Δυο μόνοι άνθρωποι, ώσπου είπαμε ένα γειά!
με την πρώτη ματιά...
Κι από τότε πάντα είμαστε μαζί
μαζί για πάντα, πάντα ερωτευμένοι...

Ήταν μια τύχη που γνωριστήκαμε
εμείς, δυο ξένοι μες τη νύχτα!
Έφτασε μονάχα ένα βλέμμα
για πάντα να είμαστε μαζί!

"Strangers in the night" (1966) - Frank Sinatra
1915 (Hoboken, New Jersey) -1998 (Los Angeles) (83) Τελευταία Φράση προς τη σύζυγο του Μπάρμπαρα: Χάνομαι... (I'm losing...)
Εικόνα πηγή

Πρόσφατα επισκέφθηκα το νησί της Μεγαλόχαρης ή το νησί των Ανέμων η απλά τη Τήνο. Με το που κατεβαίνεις στο νησί σε συνεπαίρνει η μαγεία που ασκεί κάθε Κυκλαδίτικο νησί στον επισκέπτη. Η θάλασσα ολόγυρα, ο δυνατός αέρας, η ήρεμη θάλσσα, το κάτασπρο και το γαλάζιο σε κάθε του απόχρωση και φως έντονο που εναλάσσεται με τις σκιερές αυλές και τα πλακόστρωτα δρομάκια.

Όμως αυτό που αποζημιώνει τον κουρασμένο οδοιπόρο δεν είναι παρά ένα καλό φαγητό σε λογικές τιμές και ένας ήσυχος ύπνος - και απ' τα δύο η Τήνος διαθέτει στον υπέρτατο βαθμό! Ησυχία το βράδυ μετά από ένα ήσυχο απολαυστικό και σε προσιτές τιμές δείπνο. Για μεσημεριανό μια σαλάτα σε άφθονη πάντα ποσότητα με τη φαρδιά μερίδα της φέτας στολισμένη και με μποόλικες κάπαρες φυσικά σαν προϊόν κι αυτό που παράγει το νησί. Κάτι ιδιαίτερα πρωτότυπο και νόστιμο ήταν παρεμφερές με τη γνωστή μελιτζανοσαλάτα, η ρεγγοσαλάτα (αντί για μελιτζάνες ρέγγες) καπνιστές φυσικά) με ιδιαίτερη γεύση ό,τι πρέπει για ένα ελαφρύ μεσημεριανό συνοδευμένη με το εκπληκτικής ποιότητας ντόπιο ψωμί.

Το βράδυ στα εστιατόρια της πλατείας στο λιμάνι (περιοχή Παλλάδα) Χώρα, ο κόσμος πηγαινοέρχεται να διαλέξει το εστιατόριο που θα φάει. Προτίμησα τις ντομάτες γεμιστές και ντομάτες λιαστές. Ήταν ανώτερα και από "σπιτικά" γεύση, εμφάνιση, άρωμα στα πάντα. Ειδικά οι λιαστές ντομάτες φτιαγμένες γύρω-γύρω με μπόλικο τραγανό κουρκούτι ήταν και ασυνήθιστο και λίαν γευστικό hors d' oeuvre! Παραθέτω τη συνταγή αλλά μόνο για επιδέξιες νοικοκυρές γιατί πρέπει το κουρκούτι να είναι απ' έξω τραγανό μέσα "γεμάτο", να μη μυρίζει καθόλου λάδι, κυρίως να μην έχει αρπάξει κατά το τηγάνισμα!

Ντοµάτες λιαστές µε κουρκούτι

ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 15 ΚΟΜΜΑΤΙΑ

15 λιαστές ντοµάτες (ξερές)
1 ½ φλιτζάvι αλεύρι
2 κουταλιές µαϊντανό ψιλοκοµµένο
1 µικρό κρεµµύδι ξερό τριµµένο,
2 κουταλιές µάραθο ψιλοκοµµένο
2/3 φλιτζανιού νερό
1 ½ φλιτζάνι ελαιόλαδο για το τηγάνισµα, αλάτι, πιπέρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Βάζουµε τις ξερές ντοµάτες στο νερό για 1 ηµέρα, έτσι ώστε να φουσκώσουν και να ξαρµυρίσουν. Σ’ ένα µπολ ρίχνουµε το αλεύρι, προσθέτουµε το κρεµµύδι, το µάραθο, το αλάτι και το πιπέρι. Αναµειγνύουµε όλα τα υλικά και νερό, όσο χρειαστεί, µέχρι να γίνει ένας πηχτός χυλός. Ρίχνουµε τις ντοµάτες στο χυλό, και παίρνουµε µία µία κουταλιά, ντοµάτα µε χυλό. Τις τηγανίζουµε και από τις δυο πλευρές σε καυτό λάδι. Σερβίρονται ζεστές.ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ: Οι ντοµάτες είναι εξίσου νόστιµες και χωρίς την προσθήκη λαχανικών. Πασπαλίζουµε απλώς µε λίγη ζάχαρη τις µουλιασµένες ντοµάτες πριν τις βάλουµε στο κουρκούτι.

Οι Φωτό και η συνταγή είναι από το site Τήνος 360

Κάτω από τις σημερινές συνθήκες η σύγχιση, η διγλωσσία, η αμφισημία συνεχίζονται. Εκείνα που λέγονται τη μια μέρα, αναιρούνται την επομένη. Προχθές ο κ. Παπακωνσταντίνου έλεγε πως υπάρχει κίνδυνος να μη πάρουμε τη 5η Δόση. Χθες είπε πως θα την πάρουμε οπωσδήποτε. Κι αυτό είναι ένα παράδειγμα όλων όσων λέγονται για να παραπλανούν τον κόσμο και φυσικά αυτό συμβαίνει γιατί παίζεται το "Παιχνίδι του Χρέους" στους διαδρόμους των πάσης φύσεως Ιδρυμάτων και Οργανισμών του Εξωτερικού αλλά και του Εσωτερικού

Αδυνατεί κανείς να καταλήξει προς τα που γέρνει η βάρκα κι αν οι ναυαγοί θα σωθούν! - έτσι που το τοπίο άρχισε να μοιάζει όλο και περισσότερο με το πίνακα του Gericaud, "Le radeau de la Meduse"! Ένα είναι το επιτακτικό ζητούμενο σε κάθε περίπτωση: Να πεισθούν οι εταίροι μας πως αυτός ο λαός δε σηκώνει άλλες επιβαρύνσεις γιατί στο τέλος δε θα εισπράττεται τίποτα - γιατί όλων οι τσέπες θα έχουν αδειάσει! και από που να γεμίσεις τα ταμεία, όταν στην αγορά δε θα υπάρχει φράγκο τσακιστό; Όταν στην αγορά δε θα υπάρχουν εκείνα τα μαγαζιά που συντελούσαν στον υγιή οικονομικό παλμό της χώρας

A notorious, cynical movie-director meets a naive but pure-hearted actress who will try to change him.

• An analysis about "La Dolce Vita" —in Greek
• Federico Fellini A list of his main movies

An ambitious (he efforts to write a book with all his memories), also handsome writer, between his wife's (Anouk Aimé) menaces because of his infidelities, his affection for his married mistress (Sandra Milo) among his fantasies of his writings - nostalgic, sad, sometimes funny memories, of his provincial childhood and early youth.

• Saracina! La Rumba, la Rumba!
• An analysis about 8 1/2 —in Greek
• Federico Fellini A list of his main movies